7.4 C
Greece
13 Μαΐου, 2026
ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΒΙΒΛΙΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΓΙΑΚΟΥΜΗ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΓΙΑΚΟΥΜΗ

“Κόκκινο Ι: Αίμα από στάχτη” της Στάλως Φωτιάδου, γράφει η Καλλιόπη Γιακουμή-Κουγιώνη

Η άποψη της Καλλιόπης Γιακουμή-Κουγιώνη για το βιβλίο

✔️ Κόκκινο Ι: Αίμα από στάχτη
📓  Συγγραφέας: Στάλω Φωτιάδου
📖  Εκδόσεις Πηγή
.
✍Το «Κόκκινο Ι: Αίμα από στάχτη» της Στάλως Φωτιάδου είναι ένα βιβλίο που με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες, κυρίως γιατί καταφέρνει να χτίσει έναν κόσμο σκοτεινό, τραχύ και απόλυτα ατμοσφαιρικό. Η πλοκή του δεν ακολουθεί την πεπατημένη των κλασικών ιστοριών φαντασίας, αλλά βυθίζεται σε ένα σκηνικό όπου η επιβίωση και η αναζήτηση της εξιλέωσης είναι τα κύρια ζητούμενα.

✍ Κεντρικός άξονας της ιστορίας είναι ο Σωκράτης, ένας ήρωας που κουβαλάει ένα σκοτεινό παρελθόν γεμάτο προδοσία και βία. Ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως «η ίδια η φωτιά», ένας άνθρωπος που έφτασε στα όρια της παράνοιας και της καταστροφής, αλλά τώρα παραδίδει την ιστορία του μέσα από τις «στάχτες» της παλιάς του ζωής. Δίπλα του συναντάμε την Κατερίνα, μια γυναίκα που παρασύρεται από το γκρίζο, σαν στάχτη, βλέμμα του Σωκράτη. 

✍Η Κατερίνα γίνεται το πρόσωπο που δοκιμάζει τις αντοχές του και έρχεται αντιμέτωπη με τη διχασμένη προσωπικότητά του, βιώνοντας μια σχέση που κινείται ανάμεσα στην απόλυτη αγάπη και την «τρέλα» του κακού του εαυτού.
.

✍ Καθώς η πλοκή ξεδιπλώνεται, οι δυο τους μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι αποκάλυψης, όπου τα μυστικά  δρουν σαν καταλύτης για την εσωτερική τους κατάρρευση. Η Κατερίνα καλείται να αποφασίσει αν θα σώσει τον άνθρωπο που αγαπά ή αν θα χαθεί μαζί του στη δίνη των ενοχών του, ενώ ο Σωκράτης παλεύει να συγκρατήσει τα δαιμόνια που απειλούν να κάψουν ό,τι απέμεινε όρθιο. Αυτή η διαρκής ένταση ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι τους καθιστά κάτι παραπάνω από απλούς χαρακτήρες· γίνονται σύμβολα μιας ανθρωπότητας που προσπαθεί να γιατρευτεί.

✍Η γραφή είναι άμεση και εξαιρετικά κινηματογραφική, με το ύφος να παραμένει σταθερά σοβαρό και δωρικό. Δεν αναλώνεται σε περιττές ωραιοποιήσεις, αλλά χρησιμοποιεί μια γλώσσα που ταιριάζει απόλυτα στη «σκουριά» του κόσμου που περιγράφει η συγγραφέας. Οι περιγραφές είναι τόσο ζωντανές που νιώθεις το βάρος της ατμόσφαιρας, ενώ ο ρυθμός εναλλάσσεται ιδανικά ανάμεσα στην καταιγιστική δράση και τις στιγμές εσωτερικής αναζήτησης, όπως στη σκηνή της Εντατικής όπου οι χαρακτήρες φτάνουν στα όριά τους.

✍Αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει είναι η γκρίζα ηθική των προσώπων. Ο Σωκράτης και η Κατερίνα δεν είναι αψεγάδιαστοι, αλλά πρόσωπα γεμάτα πληγές και αμφιβολίες που τους κάνουν τρομερά ανθρώπινους. Μέσα από την πορεία τους, το βιβλίο περνάει ισχυρά μηνύματα για την αυτοθυσία, τη δύναμη της ελπίδας που γεννιέται μέσα από την καταστροφή και τη διαρκή πάλη του ανθρώπου να ορίσει τη μοίρα του κόντρα στο πεπρωμένο.

.
✍Τελικά, το «Αίμα από στάχτη» είναι μια επιλογή που επιβάλλεται για όποιον αναζητά μια ιστορία που δεν φοβάται να κοιτάξει το σκοτάδι κατάματα. Αξίζει να το διαβάσει κανείς για το τολμηρό του ψυχογράφημα, για την ικανότητα της Φωτιάδου να ανατέμνει την ανθρώπινη φύση και, κυρίως, γιατί αποδεικνύει ότι η ελληνική λογοτεχνία φαντασίας μπορεί να είναι βαθιά, σκληρή και ταυτόχρονα λυτρωτική. Είναι ένα ταξίδι που σου θυμίζει πως, ακόμα και όταν όλα γίνονται στάχτη, το «κόκκινο» του αίματος και του πάθους είναι αυτό που κρατά την καρδιά ζωντανή. Ένα βιβλίο που δεν το διαβάζεις απλώς, αλλά το βιώνεις μέχρι την τελευταία του λέξη.

Σύνοψη από το οπισθόφυλλο 

Tο πιο βαθύ χρώμα είναι αυτό που δεν καίγεται ποτέ.
Για να διαβάσεις αυτή την ιστορία έκοψα ηλιαχτίδες από το στέμμα του ήλιου κι έφτιαξα βέλη να πυρπολήσω τη θάλασσα να μην υπάρχει. Κι όταν ο θάνατος του ωκεανού δεν μου ήταν αρκετός, τόλμησα να κάψω τον ίδιο τον ήλιο κι έγινε στάχτη ο ουρανός και γιόρτασα το ολοκαύτωμα του σύμπαντος. Κι ύστερα, ξύπνησα του κόσμου τα ηφαίστεια κι έγραψε η λάβα τη Βίβλο της Αμαρτίας. Αυτήν, που κρατάς στα χέρια σου…

Είμαι ο Σωκράτης. Πρωταγωνιστές στη ζωή μου, όσοι έχασαν τον εαυτό τους προσπαθώντας να βρουν εμένα. Αυτοί που μου χάρισαν την αγάπη και τον έρωτα από την ευλογία μέχρι την κατάρα. Δεν ξέρω αν αγάπησα ποτέ κανέναν τους, ούτε για τον ίδιο τον εαυτό μου δεν παίρνω όρκο αν ένιωσα αγάπη.

Ίσως φοβήθηκα, ίσως δεν ήθελα, ίσως δεν άντεχα, ποιος ξέρει… Άρπαξα όσα μου έδωσαν και τα κατασπάραξα, να μείνει μόνο το αίμα. Απόλαυσα, απαίτησα, σάρωσα, ρήμαξα. Λεηλάτησα τις ψυχές τους, έσπειρα μέσα νάρκες και χόρεψα τον χορό της τρέλας μέχρι που τις τίναξα στον αέρα. Ίχνος δεν έμεινε από την ύπαρξή τους. Τους σκότωσα. Όλους! Ποτέ δεν έπαιξα με τη φωτιά, ήμουν, η φωτιά! Ήμουν η ίδια η προδοσία, η βία, η απόλυτη παράνοια του νου… Η πύλη της κόλασης, η έκλειψη της σελήνης και του ήλιου, η άμπωτη και η παλίρροια, η συντέλεια του κόσμου. Ήμουν, η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Τώρα πια, δεν έχει σημασία. Η ιστορία τελείωσε, όταν από τη στάχτη ανάβλυσε αίμα. Σου την παραδίδω.

.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

.

Φωτιάδου Στάλω : Όλα τα βιβλία και η βιογραφία | PublicΗ Στάλω Φωτιάδου γεννήθηκε το 1968 στη Λευκωσία, όπου ζει μέχρι σήμερα. Σπούδασε Δημοσιογραφία στην Αθήνα, στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Εργάστηκε σε νεανικό κυπριακό περιοδικό ως υπεύθυνη κοινωνικών και πολιτιστικών θεμάτων και συνεργάστηκε με ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς στη συγγραφή χρονογραφημάτων για καθημερινές ραδιοφωνικές εκπομπές, και σεναρίων σε παιδικές εκπομπές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Το γράψιμο ήταν πάντα η δημιουργική της απόδραση, οι ανθρώπινες σχέσεις δε, αγαπημένο θέμα αναφοράς και έρευνας.

Πρώτη της συγγραφική απόδραση η τριλογία «Μπλε» με τίτλο του πρώτου βιβλίου «Κύκλοι από Θρύψαλα» που κυκλοφόρησε το 2018 από τις Εκδόσεις Πηγή. Τον επόμενο χρόνο ακολουθεί το «Μπλε ΙΙ – «Αλήθεια από Ψέματα» και η τριλογία ολοκληρώνεται το 2020 με το «Μπλε ΙΙΙ – «Πιο πολύ κι από Αγάπη». Εξερευνώντας τα χρώματα των συναισθημάτων, συνεχίζει τα συγγραφικά ταξίδια σε πιο σκοτεινά σημεία της ψυχής με τρεις εντελώς ανεξάρτητες μεταξύ τους ιστορίες που τις συνδέει μόνο το χρώμα. Αυτή τη φορά «γράφει», Μαύρο, δίνοντας στο πρώτο βιβλίο της σειράς που κυκλοφόρησε το 2021 τον τίτλο «Δανεικές Ταυτότητες» και συνεχίζοντας τη διαδρομή το 2022 ανοίγοντας τη «Δεύτερη Πόρτα». Τα «Λάθος Κλειδιά», ολοκληρώνουν τη σειρά κλείνοντας τον κύκλο με το Μαύρο χρώμα. Ανεξάντλητη πηγή η παλέτα που δονεί τις αρτηρίες της ψυχής. Η νέα ιστορία κλέβει Κόκκινο από την Αμαρτία μέχρι την Εξιλέωση και συστήνεται στον αναγνώστη φτιάχνοντας «Αίμα από Στάχτη».

.
@stalophotiadou @protypes_ekdoseis_pigi #protypes_ekdoseis_pigi
#vivlio #book #bookblogger #bookstagramgreece #βιβλιοσκωληκες #bookstagram #diavazo

#booksbooksbooks #bookaddict #βιβλιοφιλοι #βιβλια #βιβλιοφάγος #booklover #bibliophile #instavivlio #booktoker #ilovebooks #instabook #instabooks #read #reader #reading #ilovereading #foryou #booktok

#newbook #εκδόσειςΠηγή

Επιμέλεια και σύνταξη για Βιβλίων Ορίζοντες

.

Η Καλλιόπη Γιακουμή-Κουγιώνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρόδο.
Είναι παντρεμένη και χει τρεις γιους. Ζει στην Κοζάνη με την οικογένειά της. Λατρεύει τα βιβλία και όέ,τι έχει σχέση με αυτά. Η αγάπη της αυτή την οδήγησε στο να δημιουργήσει τη βιβλιοφιλική ομάδα και το site «Βιβλίων Ορίζοντες».
Παρ’ όλο που η επαφή της με το βιβλίο, τους φίλους του και με συγγραφείς είναι καθημερινή, η αγάπη αυτή όλο και μεγαλώνει και την πλημμυρίζει.
Έγινε ανάγκη που ψάχνει συνεχώς τρόπους για να εκφραστεί, να μοιραστεί, να γίνει ανταποδοτική, έτσι οδηγήθηκε στη συγγραφή του πρώτου της “ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΥΔΡΟΠΛΑΝΟ. Επίσης συμμετέχει με διηγήματα της στα παρακάτω συλλογικά έργα Νιώθω, εκδόσεις Ελκυστής, 13 Συλλογή Διηγημάτων Τρόμου & Σκοτεινής Φαντασίας, εκδόσεις Lefalok, Διεθνής επετειακή ανθολογία. 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας, εκδόσεις Καμπύλη, Του έρωτα το κόκκινο, Εκατό χρόνια Σμύρνη,  “Femina” και “The dark legends of the world” από τις εκδόσεις Διάνοια. 
Please follow and like us:
error678
fb-share-icon
Tweet 124
fb-share-icon20

Related posts

“Ο ΛΙΜΟΣ” του Πάνου Αμυρά, γράφει η Φαίη Δεληγιώργη

Καλλιόπη Γιακουμή

”Αιώνιοι Ψίθυροι”, της Ελένης Γαληνού, γράφει η Φαίη Δεληγιώργη

Καλλιόπη Γιακουμή

“ΠΡΏΤΑ Ο ΛΥΚΟΣ” της Κατερίνας Γυφτάκη, γράφει η Φαίη Δεληγιώργη

Καλλιόπη Γιακουμή