Ιούλιος Βερν: ο «Πατέρας της επιστημονικής φαντασίας».

  Ο Ιούλιος Βερν (Jules Verne, 1828–1905) ήταν Γάλλος συγγραφέας, γνωστός ως ο «Πατέρας της επιστημονικής φαντασίας», ο οποίος με τα έργα του, όπως «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα» και «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες», προέβλεψε τεχνολογικά επιτεύγματα.

Γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1828, στη Νάντη, σπούδασε νομικά αλλά αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία, δημιουργώντας τα «Παράξενα Ταξίδια» (Voyages extraordinaires). 

Ο συγγραφέας, ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας και προοριζόταν να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, που ήταν δικηγόρος.

Ο ίδιος όμως ακόμα και μέσα από το οικοτροφείο, όπου ζούσε με τον με τον αδερφό του, δεν ξέχασε ποτέ την αγάπη του για τη θάλασσα και την επιθυμία του να γίνει ναυτικός. 

 Σε ηλικία 11 ετών, προσπάθησε να κρυφτεί μέσα στο πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου που θα έφευγε για τις Δυτικές Ινδίες. Τον βρήκε όμως εγκαίρως ο πατέρας του και τον τιμώρησε αυστηρά.

Από μικρή ηλικία ασχολούνταν με τις εφευρέσεις του μέλλοντος. Όταν τελείωσε το σχολείο, ο πατέρας του, Πέτρος, τον έστειλε στο Παρίσι για νομικές σπουδές. ΄Εκεί, έτρωγε όλο του το χαρτζιλίκι σε αγορές σε αγορές βιβλίων. Η προτεραιότητα του ήταν να γράφει λιμπρέτες και μικρές ιστορίες για ένα τοπικό περιοδικό, παρά τα βιβλία νομικής και ο αστικός κώδικας. 

Σπάνια ασχολούνταν με τις σπουδές του, και όταν το έκανε είχε απλά σκοπό να θολώνει τα νερά, για να μην υποψιαστεί κάτι ο αυστηρός πατέρας του.

Ο σκοπός όμως δεν επετεύχθη. Όταν ο Πέτρος Βερν, έμαθε για το συγγραφικό ταλέντο του γιου του, απέσυρε οριστικά την οικονομική ενίσχυση. Ο Ιούλιος, παρόλα αυτά συνέχισε τις προσπάθειες, δουλεύοντας ως χρηματιστής.

Μια δουλειά που απεχθανόταν, αλλά του παρείχε μεγάλη οικονομική άνεση, που ήταν ο μοναδικός τρόπος να συντηρεί το όνειρο του. Να εκδώσει το πρώτο του βιβλίο. Την περίοδο εκείνη γνώρισε και συναναστράφηκε με τους Βίκτορα Ουγκω και Αλεξάνδρο Δουμά.

Το 1857, παντρεύτηκε μια νεαρή χήρα που είχε ήδη δυο κόρες. Η Ονορίν, ενθάρρυνε πολύ τον σύζυγο της στην προσπάθεια του.

  Κάποια χρόνια αργότερα, η ζωή του θα άλλαζε καθοριστικά ύστερα από την γνωριμία του με του μεγάλο εκδότη του 19ου αιώνα Πιερ-Ζυλ Ετζέλ. 

Ο Βερν, ζήτησε την γνώμη του εκδότη και την στήριξη του, για το έργο του “Πέντε εβδομάδες με αερόστατο”.

Ο έμπειρος εκδότης, το βρήκε πολύ επιστημονικό και τον ώθησε να το ξαναγράψει, λίγο πιο απλά.

Ο Ετζέλ επηρέασε σημαντικά τα γραπτά του Βερν, ο οποίος ήταν τόσο χαρούμενος που βρήκε έναν πρόθυμο εκδότη ώστε συμφώνησε σχεδόν σε όλες τις αλλαγές που του πρότεινε.

Ο Ετζέλ απέρριψε τουλάχιστον ένα μυθιστόρημα (“Το Παρίσι στον 20ό αιώνα“) και ζήτησε από τον Βερν ν’ αλλάξει σημαντικά τα άλλα κείμενά του.

Στην πραγματικότητα ο Βερν δεν ήταν λάτρης της τεχνολογίας και της ανθρώπινης προόδου, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει από τα έργα που έγραψε πριν τη γνωριμία του με τον Ετζέλ και μετά τον θάνατο του εκδότη.

Μία από τις πιο σημαντικές αλλαγές που ο Ετζέλ επέβαλε στον Βερν ήταν η υιοθέτηση της αισιοδοξίας στα μυθιστορήματά του.

Το αίτημα του Ετζέλ για αισιόδοξα κείμενα αποδείχθηκε σωστό. Για παράδειγμα, η “Μυστηριώδης Νήσος” αρχικά τελείωνε με όλους τους επιζώντες να επιστρέφουν στην ηπειρωτική χώρα αλλά στη συνέχεια είχαν πάντα το αίσθημα της νοσταλγίας για το νησί.

Ο Ετζέλ αποφάσισε ότι αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να ζήσουν ευτυχισμένοι, γι’ αυτό και στο αναθεωρημένο μυθιστόρημα χρησιμοποίησαν τις περιουσίες τους για να φτιάξουν ένα αντίγραφο του νησιού.

Επίσης, για να μην προσβάλει τον στρατιωτικό σύμμαχο της Γαλλίας εκείνη την εποχή, τη Ρωσική Αυτοκρατορία, η καταγωγή και το παρελθόν του πλοιάρχου Νέμο άλλαξαν σημαντικά.

Αρχικά ήταν Πολωνός πρόσφυγας, που ήθελε να εκδικηθεί για τη διαίρεση της πατρίδας του και τον θάνατο της οικογένειάς του κατά την Εξέγερση του Ιανουαρίου, και τελικά έγινε Ινδός πρίγκιπας που αγωνίζεται κάτω από τη θάλασσα εναντίον της Βρετανικής Αυτοκρατορίας μετά την Ινδική Εξέγερση του 1857.

Ενώνοντας τις δυνάμεις τους οι δυο άντρες, δημιούργησαν το πρώτο αριστούργημα του Ιουλίου Βερν, που είχε μεγάλη απήχηση από τον κόσμο. Ο συγγραφέας γνώριζε μανιωδώς εφευρέτες και επιστήμονες, ώστε να τον τροφοδοτούν με ιδέες για νέα βιβλία.

Κατάφερε από το πρώτο κιόλας βιβλίο να κατακτήσει το νεανικό κοινό, όχι όμως στην γενέτειρα του την Γαλλία. Η επιτυχία και καταξίωση του Βερν, ήρθε μέσα από την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική

   “Ταξίδι στο κέντρο της Γης”, “Από τη Γη στη Σελήνη”, “20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα”, “Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες”, είναι κάποια από τα γνωστότερα έργα του. 

Αργότερα ήρθε και το πολιτικό δράμα “Μιχαήλ Στρογκόφ”, που τον αποζημίωσε ως συγγραφέα, με την μεγάλη επιτυχία του.

Με το μικρό του πλοίο “Σεν Μισέλ”, όργωσε όλες τις θάλασσες τις Ευρώπης, πραγματοποιώντας το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής του. Να έρθει σε επαφή με την μεγάλη του αγάπη, την θάλασσα. Χρίστηκε Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής, ενώ δεν κατάφερε ποτέ να γίνει μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

Το 1885, τον πυροβόλησε δυο φορές ο ψυχικά διαταραγμένος ανιψιός του.

Η μια μόνο σφαίρα που τον βρήκε στο πόδι, του άφησε ένα μικρό πρόβλημα στην κίνηση αλλά δεν επηρέασε κατά τα άλλα την ζωή του.

Ένα χρόνο αργότερα πεθαίνει ο πιστός του φίλος και αποκλειστικός του του εκδότης Ετζέλ, και λίγο καιρό μετά χάνει τη μητέρα του. Οι δυο αυτές απώλειες επηρέασαν το συγγραφικό ύφος του Βερν, το έκαναν πιο σκοτεινό. 

Οι δυο αυτές απώλειες επηρέασαν το συγγραφικό ύφος του Βερν, το έκαναν πιο σκοτεινό.

Ο συγγραφέας, πέθανε από διαβήτη στις 24 Μαρτίου 1905, στο σπίτι του επί της οδού Longueville 44, σημερινή Boulevard Jules-Verne.

Το 1989, ανακαλύφθηκε ένα χειρόγραφο του Βερν, με τίτλο “Το Παρίσι στον 20ο αιώνα”, όπου ένας νεαρός άνδρας ζει σ’ έναν κόσμο με γυάλινους ουρανοξύστες, τρένα υψηλής ταχύτητας, αυτοκίνητα που κινούνται με φυσικό αέριο, αριθμομηχανές κι ένα παγκόσμιο δίκτυο επικοινωνιών, αλλά δεν μπορεί να βρει την ευτυχία και καταλήγει σ’ ένα τραγικό τέλος. 

Το βιβλίο εκδόθηκε το 1994, μαζί με άλλα αριστουργήματα του διορατικού και εφευρετικού συγγραφέα.

Σήμερα θεωρείται ο δεύτερος πιο μεταφρασμένος συγγραφέας στον κόσμο. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Αγκάθα Κρίστι. 

 

Ο Βερν που αναφέρεται συχνά ως ο “Πατέρας της Επιστημονικής Φαντασίας”, πέθανε σε ηλικία 77 ετών από διαβήτη.

Δυο χρόνια μετά το θάνατο του, φιλοτεχνήθηκε ένα μνημείο στο κοιμητήριο της Αμιένης, όπου ετάφη, από τον γλύπτη Αλμπέρτ Ροζέ, το οποίο ονομάστηκε «Vers l’Immortalité et l’Eternelle Jeunesse” που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “Προς την αθανασία και την αιώνια νεότητα”, και συμβολίζει το αθάνατο πνεύμα του συγγραφέα, ο οποίος χαρακτηριζόταν από διορατικότητα και μεγάλη φαντασία.