“ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΝΗ”
“Με την νέα μου στήλη στους ΒΙΒΛΙΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ την “Κινηματογραφική Δίνη” θα προσπαθήσω να σας γράφω για ταινίες παλιές και νέες για σειρές και για αφιερώματα.”
Κατερίνα Κοφινά
THE BISHOP’S WIFE
(ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ)
Κάθε χρόνο την εποχή των Χριστουγέννων πασχίζω να βρω μια καλή ταινία για να την παρουσιάσω από τις τρεις στήλες που έχω. Δυο διαδικτυακές εφημερίδες, και μια στους ΒΙΒΛΙΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ. Ταινία που να περιέχει το πνεύμα των Χριστουγέννων γιατί αγαπώ τα Χριστούγεννα με όλη μου την καρδιά. Αλλά δυστυχώς οι καλές ταινίες σπανίζουν. Σπάνια βρίσκεις ταινία χριστουγεννιάτικη, που να μην έχει ως θέμα της τον έρωτα δυο νεαρών, και κτλ , και τα λοιπά. Η πιο αγαπημένη γιορτή του χρόνου έχει γίνει εμπόριο για να σεργιανίζουν ζευγαράκια με ότι πιο ηλίθιους τίτλους εμπνέεται ο κάθε σεναριογράφος.
Και έτσι γύρισα πίσω τον χρόνο. Πήγα στις παλιές κλασικές Χριστουγεννιάτικες ταινίες , που είχαν μέσα τους ,το αληθινό πνεύμα των Χριστουγέννων. Που τα παιδιά τραγουδούσαν στην εκκλησία τους ύμνους, και το χιόνι ρέει σε κάθε σκηνή. Αλλά πιο πολύ πλημυρίζει την οθόνη το πνεύμα των Χριστουγέννων , και ο σκηνοθέτης σου δίνει μηνύματα για να τα πάρεις μαζί σου. Να σκεφτείς τι είναι αυτή η γιορτή; Είναι μόνο τα δώρα; Είναι τα ρούχα τα καλά και τα φαγητά τα ζεστά; Τι σημαίνει αυτή η γιορτή για τους Χριστιανούς; Ποιο είναι το Α ΚΑΙ ΤΟ Ω της Χριστιανοσύνης; Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ. Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ, Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ. Αξίες που πλέον δεν υπάρχουν. Τι είναι τα Χριστούγεννα; Είναι η γέννηση του θεανθρώπου, που γεννήθηκε ταπεινός και φτωχός σε μια στάνη, και έφερε την ελπίδα σε τούτο τον άθλιο κόσμο. Και πως τα γιορτάζουμε; Κοιτώντας τον εαυτό μας , ενώ έξω από το σπίτι μας , στην πλατεία υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι. Παιδιά που πεινάνε , ηλικιωμένοι παρατημένοι από τα παιδιά τους σε γηροκομεία. Ζωάκια που τα κακοποιούν, τα σκοτώνουν, τα τραυματίζουν. Όλα αυτά είναι τριγύρω μας καθημερινά. Όχι τα Χριστούγεννα δεν είναι μια γιορτή που την γιορτάζουμε κάθε χρόνο. Αλλά πρέπει να την γιορτάζουμε κάθε μέρα. Να είσαι κάθε μέρα εκείνος που θα κάνει μια καλή πράξη. Που θα συνδράμει για ένα καλό σκοπό. Να έχουμε τα Χριστούγεννα κάθε μέρα στις καρδιές μας, έτσι ώστε να έχουν νόημα πραγματικό.
Και η φετινή ταινία που σας παρουσιάζω είναι ένα διαμάντι από το 1951 και σε σκηνοθεσία του Χένρυ Κόστερ. Είναι μια ταινία γεμάτη μηνύματα αγάπης και καλών πράξεων. Πρωταγωνιστεί ο υπέροχος Κάρυ Γκραντ κάνοντας έναν άγγελο που έρχεται να βοηθήσει έναν επίσκοπο για να καταφέρει να χτίσει τον καθεδρικό ναό που έχει ονειρευτεί. Αλλά δεν έχει τα λεφτά για να το κάνει. Ζητά από τον θεό να τον βοηθήσει και εκείνος στέλνει τον άγγελο του. Ο Γκραντ είναι ίσως ο πιο τέλειος άγγελος που θα δείτε ποτέ. Όχι δεν έχει φτερά, αλλά έχει γοητεία και κάνει καλές πράξεις. Από το πρώτο, ως το τελευταίο πλάνο αυτής της σπουδαίας ταινίας , δεν θα δείτε παρά μόνο την αγάπη και την καλοσύνη να περιδιαβαίνουν τους δρόμους. Την χαρά και την αγαλλίαση της ψυχής σας καθώς παρακολουθείτε τον άγγελο να λέει τα λόγια του Χριστού, να τραγουδά τους ύμνους, να μιλά στα παιδιά με καλοσύνη, και να δίνει στο τέλος, στον επίσκοπο την σωστή κατεύθυνση που πρέπει να έχει το εκκλησίασμα του. Γιατί πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι γοητευόμαστε από τα φανταχτερά και τα ανούσια , και ξεχνάμε το πραγματικό νόημα. Εφέτος λοιπόν μη σκεφτείτε εσάς. Σκεφτείτε τον διπλανό σας. Τον φτωχό της πλατείας, το παιδάκι που δεν έχει να φάει. Το αδέσποτο σκυλάκι, η γατάκι που κρυώνει και βρέχετε. Τον παππού , και τη γιαγιά που είναι μόνοι τους .
Να ευχηθώ σε όλους σας καλές γιορτές. Καλά Χριστούγεννα με υγεία. Και θα σας αφήσω με λίγα λόγια από το αγαπημένο μου βιβλίο του Κάρολου Ντίκενς, ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΊΑ.
Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΑΓΓΆΛΙΑΣΕ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ. ΠΑΡΩΝ , ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ. ΚΑΙ ΈΓΙΝΕ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ , Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ,Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ. ΓΙΟΡΤΑΖΕ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΤΙΜ;
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΟΛΟΥΣ.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ.Π.ΚΟΦΙΝΑ.
………
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΦΙΝΑ
Γεννήθηκα το 1968 στην Αθήνα και ζω μόνιμα στη Σαλαμίνα. Ξεκίνησα να γράφω σε ηλικία 27 ετών ποιήματα. Τα πρώτα μου δέκα διηγήματα τρόμου και φαντασίας τα έγραψα στα 28 μου χρόνια.
Το 2007 εκδόθηκε το πρώτο μου μυθιστόρημα από τους “Μοντέρνους καιρούς” με τίτλο “Η
Μεταμόρφωση της Πεταλούδας”. Ακολούθησε ένας τιμητικός έπαινος από τον εκδοτικό οίκο “Συμπαντικές Διαδρομές” για το διήγημά μου “Κίτρινα μάτια” στον διαγωνισμό του φανταστικού. Το 2018 το διήγημα τρόμου με τίτλο οι τρεις ξένοι πήρε το τρίτο βραβείο στον διαγωνισμό που έκαναν οι εκδόσεις “ΔΥΑΣ”.
Το δεύτερο μυθιστόρημά μου με τίτλο “Στο Δέλτα του Αρχοντικού” εκδόθηκε το 2018 από τις εκδόσεις ΔΥΑΣ. Το τρίτο μου μυθιστόρημα με τίτλο
“Σκισμένες Σελίδες” κυκλοφόρησε το 2019 πάλι από τις εκδόσεις ΔΥΑΣ. Μέσα στο 2020 εκδόθηκε το τέταρτο μυθιστόρημά μου από τις εκδόσεις Ανάτυπο με τίτλο “Παύση… 24”. Τον
Μάρτιο του 2021 επανεκδόθηκε το “Στο Δέλτα του Αρχοντικού” από τις εκδόσεις Ανάτυπο. Το 2022 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά μου Αιμιλία και πάλι από τις εκδόσεις Ανάτυπο. Τον Οκτώβριο του 2020 πήρα τον δεύτερο τιμητικό έπαινο στον δεύτερο πανελλήνιο διαγωνισμό πεζογραφίας για το διήγημα του φανταστικού που διοργάνωσε το λογοτεχνικό περιοδικό “Κέφαλος” της Κεφαλονιάς με τίτλο “Ένα άξιο τέλος”.
Αρθρογραφώ με την στήλη του κινηματογράφου στο site “Βιβλίων Ορίζοντες” από το 2019
678
124
20